چقدر آشنا می نمائی غريبه

                                بگو ازكجا ، ازكجائی غريبه                              

در اين شهر و اين شب چه بی سر پناهی

                                   نداری مگر آشنائی غريـبه

غبار كدامين سفر بر تو ماندهست

                               كه گرد از دلم ميزدائی غريبه

تو در آسمان نگاهت چه داری

                                كه كردی دلم را هوائی غريبه؟

تن شهر بـوی تو را ميدهد

                               مگر از ديار كدام آشنائی غريبه.................

/ 2 نظر / 2 بازدید
حيران

من .... نميشناسی ..... پس گوش کن باشه.... من از همين کوچه بغلی ام که ميتونه آخر دنيا باشه شايد آخر دنيايی هستم اون ته -- ته آخر آخرش که همين کوچه بغلی شماست يادت نيومد.... ای بابا .... به قول يه شعر قديمی يه ديواره ... يه ديواره ..... يه ديواره .... که بازم پشت اون يه ديواره -چشمان کاملا بسته- منو به خودم رسوند ولی به هدفم نه(--) راستی --- باد منو به این روز انداخت که خاکی شدم وغبار گرفتم اخه ما انسانها مثل گلها نیستیم که ریشه داشته باشیم