رفتم

رفتم مراببخش و مگو او وفا نداشت                                 راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پراز درد بی امید                               دروادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم                        درلابلای دامن شبرنگ  زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان                       فارغ شوم زکشمکش و جنگ زندگی

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز                             دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم            مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

/ 1 نظر / 6 بازدید
علی بابا

با وشاید اخرش باشد بروزم [گل]